Het is bijna Pasen, wat een feest

Misschien is de paashaas al wel geweest

In het park staan bloemen, paars en geel

En er liggen eieren, echt heel veel!

Er zijn eieren om te zoeken en om te verven

Eet er niet teveel, dat zal de pret bederven

Pasen

“Carol, Carol, kom je buiten steppen?” Thijs bonst op de deur.

“Ik kom eraan!” roept Carol. “Even mijn step pakken.”

Carol rent met haar step de tuin uit en daar gaan ze. Over de stoep, naar het park. Het gaat heerlijk en ze gaan heel hard.

Als ze bij het grasveldje in het park aankomen stoppen ze.

“Pfff, ik heb het warm,” zegt Thijs en hij trekt zijn jas uit.

“Zullen we even op het grasveld uitrusten?” Carol trekt ook haar jas uit en gaat erop zitten.

“Lekker in het zonnetje hè? Kijk eens naar al die mooie gele bloemen,” zucht Carol.

“Hé kijk daar!” roept Thijs. Er ligt iets te glimmen tussen de bloemen.

Ze lopen er naar toe, wat zou het zijn?

Thijs pakt het op. “Het is een paasei!” roept hij enthousiast. “Dat is een ei van chocolade.” Thijs maakt het open en stopt het in zijn mond.

“Hoe komt dat daar nou?” Carol kijkt om zich heen.

“Dat heeft de paashaas daar neergelegd,” zegt Thijs.

“Hij legt overal paaseieren neer voor de kinderen, om te zoeken.”

“Oh, echt?” Carol lust ook best een chocolade ei en ze gaat op zoek.

“Ja daar ligt er nog een.”

Carol rent erop af en pakt ‘m gauw. “Deze is voor mij!” En ze haalt het gekleurde papiertje eraf en stopt het ei in haar mond. “Mmm, wat een lekkere chocolade!”

Carol en Thijs gaan nog meer eieren zoeken en ze vinden er heel veel. Ze doen hun jassen weer aan en stoppen hun zakken vol met gekleurde eieren, maar het zijn er teveel. “In de capuchon,” zegt Thijs en ze stoppen er een heleboel eieren in.

Dan gaan ze op het gras zitten en snoepen ze van de chocolade eieren.

“Dankjewel paashaas!” roept Thijs.

“Ik hoef niet meer,” zegt Carol als ze een heleboel chocolade op hebben. “Mijn buik voelt een beetje raar, misschien heb ik teveel eieren gegeten.”

“Laten we de rest maar mee naar huis nemen,” zegt Thijs.

Ze gaan weer op de step terug naar huis.

“Niet zo snel hoor. Anders word ik misselijk,” zegt Carol.

Thuis is mama tosti’s aan het maken. “Willen jullie ook een lekkere kaastosti?”

“Nee dank je,” zegt Carol.

“Ik hoef ook niet,” zegt Thijs.

“Hebben jullie al bij Thijs geluncht?”

Carol schud haar koppie en doet haar jas uit. Maar er vallen allemaal chocolade eieren uit.

“Wat heb je daar nou?” vraagt mam.

“Gevonden in het park,” zegt Thijs en ze laten allebei vol trots zien hoeveel eieren ze hebben. Ze leggen alle gekleurde eieren op de tafel.

“Ik snap het al”, zegt mam. “Jullie hebben je buik vol chocolade.”

“Ja,” zeggen Carol en Thijs.

“Maar deze eieren zijn voor andere kinderen. Jullie moeten ze terug gaan brengen.”

“Waarom mogen de andere kinderen dan wel eieren van de paashaas?” vraagt Carol verbaasd.

“Deze eieren zijn niet van de paashaas, want het is nog helemaal geen Pasen. Volgende week is het Pasen en dan mogen jullie eieren zoeken.”

Mam pakt een mand uit de kast en geeft die aan Carol en Thijs.

“Doe alle eieren hier maar in en ga ze maar gauw weer verstoppen in het park.”

Carol en Thijs gaan met de mand eieren terug naar het grasveld.

Er rennen allemaal kinderen door het park.

“Ik denk dat het een verjaardagsfeestje is,” zegt Carol. De kinderen lopen overal te zoeken en Carol en Thijs durven de eieren nu niet meer te verstoppen. Met een boog lopen ze om het grasveld heen en achter een struik wil Thijs het mandje neerzetten.

“Hé, die muis heeft onze eieren gevonden!” roept één van de kinderen en hij wijst naar Thijs. Thijs zet het mandje snel neer en loopt naar achteren. De kinderen rennen ernaar toe, pakken de mand en rennen weer terug naar het grasveld waar de papa en mama van de jarige muis staan.

Carol en Thijs kijken van een afstandje hoe alle kinderen op het gras gaan zitten en de eieren uitgedeeld worden.

“Willen jullie ook een paar eieren?” roept de vader naar Carol en Thijs.

“Nee hoor, dank u wel,” zegt Carol terwijl ze dichterbij komen. “Maar de mand wil ik wel weer graag terug,”

“Ik dacht al, waar komt die mand vandaan?” lacht vader.

“Hebben jullie de eieren gevonden en in de mand gedaan?”

Carol en Thijs knikken. “Sorry, ik dacht dat de paashaas was geweest,” zegt Thijs.

“Haha, wat een goeie grap,” zegt de vader dan. Hij geeft de mand weer terug en er zitten nog een paar chocolade eieren in. “Nemen jullie die maar mee naar huis!”

Carol en Thijs lopen met de mand terug naar huis.

“Ik hoef geen eieren meer hoor,” zegt Carol. “Laten we ze bewaren voor als het Pasen is.”

Thuis laten ze de mand met eieren zien. “Deze mogen we houden,” zegt Thijs.

“Goed gedaan, knap van jullie hoor,” zegt mam. “Vinden jullie het leuk om echte eieren te verven?”

“Ja!” roepen Carol en Thijs.

En ze krijgen een schort voor en ieder een gekookt ei en verf.

“Ik ga die van mij heel veel kleuren verven, net als de chocolade eieren,” zegt Thijs.

“Ik verf die van mij geel, net als de bloemen in het park,” zegt Carol.

En als de eieren helemaal vol met verf zitten, gaan Carol en Thijs ze niet opeten hoor! Nee, de eieren moeten eerst drogen.

“Morgen,” zegt mam. “Dan mogen jullie je ei op een broodje doen en opeten.”

En dat is maar goed ook, want Carol en Thijs hun buik zit nog steeds vol chocolade.😊